Γκρίζα ζώνη, όπως είναι γνωστό, θεωρείται η εδαφική περιοχή της οποίας τα όρια και το καθεστώς δεν είναι σαφώς καθορισμένα. Δεν πρόκειται, βέβαια, να ασχοληθώ με την απόδειξη του αν είναι ή όχι το Ο.Χ. γκρίζα ζώνη. Αυτό απορρέει αβίαστα από τον παραπάνω ορισμό και οι αμφισβητούντες έχουν το βάρος της
αποδείξεως, προσκομίζοντας στοιχεία, αφού εμείς λέμε ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλ. δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία.
Θέλω όμως να εστιάσω το ενδιαφέρον στις επιπτώσεις της γκρίζας ζώνης σε αυτούς που την έχουν προίκα τους. Δηλαδή στους «τυχερούς που κέρδισαν σπίτι στο Ολυμπιακό Χωριό». Υπογραμμίζω το κέρδισαν, γιατί 8 στους 10 που μου έδιναν συγχαρητήρια, νόμιζαν πως μου χάρισαν ένα σπίτι. Γεγονός είναι πάντως πως παρά τις τεχνικές ατέλειες -που θάλεγα, ως ένα βαθμό, ήταν και αναμενόμενες- έχουμε «γερά» σπίτια σ’ ένα πολύ όμορφο περιβάλλον και στο χέρι μας, εν πολλοίς, είναι να το κάνουμε ακόμη καλύτερο.
Είναι κοινοτοπία, για τους κατοίκους του Ο.Χ., να αναφέρουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που θα κάνουν τον εγκατοίκησή τους εδώ βιώσιμη. Τα έχουν ακούσει, διαβάσει, αλλά και οι ίδιοι διακηρύξει τόσες φορές! Η περίφημη κοινωνική συνοχή επιτυχγάνεται πρώτα και κύρια με τη δραστηριοποίηση όλων των κατοίκων σε συλλογικές δράσεις και με τη συμμετοχή τους στην καθημερινή ζωή της πόλης. Για να υπάρξουν αυτά, όμως, πρέπει να προϋπάρξουν οι κτιριακές υποδομές αλλά και οι υπηρεσίες που παρέχονται σε πόλεις αυτού του μεγέθους. Για την μαζική συμμετοχή να επισημάνω, απλώς, πως άν δεν κινητοποιηθούμε όλοι, στο τέλος θα έχουμε κοινωνική συνενοχή στην αποτυχία.
Τα υπόλοιπα που απουσιάζουν, όμως, είναι οι επιπτώσεις της γκρίζας ζώνης. Θα αναφέρω μερικά μόνο παραδείγματα για να γίνει κατανοητό από αυτούς που δεν κατοικούν στο Ο.Χ.
Η φροντίδα για τη δημιουργία όλων των απαραίτητων κτιριακών υποδομών μιας σύγχρονης πόλης: ναοί, διοικητικό κέντρο, γραφεία δημόσιων οργανισμών, στέγαση δημόσιων υπηρεσιών, Κ.Ε.Π., αστυνομικό τμήμα, πολιτιστικό κέντρο, βιβλιοθήκη, κινηματογράφος, ανοικτό θέατρο, αναψυκτήρια, καφενεία, καφετέριες και πάσης φύσεως καταστήματα, σίγουρα θα ήταν η πρώτη προτεραιότητα μιας οργανωμένης τοπικής κοινότητας.
Η εξαγγελία για τη δημιουργία «πρότυπης σύγχρονης πόλης» και η διαφήμισή της σε όλο τον κόσμο, με τη βοήθεια του εστιασμένου παγκοσμίου ενδιαφέροντος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, εξυπηρέτησε τον σκοπό της και η αυλαία του εγχειρήματος έπεσε πριν ξεκινήσουν καν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Κοντόφθαλμα, χωρίς σχέδιο, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς μελέτη, χωρίς όραμα, παρέδωσαν όπως-όπως την «πόλη» στους οικιστές της. Γι εκείνους το άθροισμα πολλών σπιτιών σημαίνει πόλη! Αφού χτίστηκαν και πρόσφατα, σημαίνει «σύγχρονη πόλη»! Το μόνο που θα τους δυσκολέψει είναι να πείσουν την παγκόσμια κοινότητα πως αυτό είναι και το πρότυπο. Η «πρότυπη σύγχρονη πόλη» των εξαγγελιών τους.
Η εξ ολοκλήρου και χωρίς περιορισμούς παραχώρηση της χρήσης των αθλητικών εγκαταστάσεων στους κατοίκους του Ο.Χ. είναι άλλη μία εξαγγελία που, όπως μας λένε οι υπεύθυνοι της Ο.Χ.Α.Ε., δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί γιατί ο Ο.Ε.Κ. δεν είναι φιλανθρωπικός οργανισμός. Πρέπει λοιπόν να ενοικιασθούν σε αθλητικό ή δημοτικό φορέα που θα τις συντηρεί και οι κάτοικοι του Ο.Χ. θα περιορίζονται σε ολιγόωρη καθημερινή χρήση εκτός Σαββάτου και Κυριακής, οπότε και αποκλείονται τελείως. Τώρα που έχουμε, ακόμα, στην αποκλειστική διάθεσή μας το ένα από τα δύο κλειστά γήπεδα, ο χρόνος δεν επαρκεί για τα τμήματα μπάσκετ, βόλεϊ, (αγοριών & κοριτσιών όλων των ηλικιών) και ρυθμικής γυμναστικής, ενώ δεν τολμούμε να σκεφθούμε τη δημιουργία και άλλων αθλητικών τμημάτων που θα μπορούσαν να στεγαστούν σε ένα κλειστό γυμναστήριο. Εάν όμως η διαχείριση γινόταν από ένα φορέα, που αποκλειστικό μέλημά του θα ήταν η εξασφάλιση της μαζικής άθλησης των κατοίκων του Ο.Χ., τότε δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα.
Η κακή συγκοινωνία. Ένα χρόνο μετά την επαφή με τον Ο.Α.Σ.Α. και τη συμφωνία για συγκεκριμένες βελτιώσεις, όλα έμειναν στον αέρα και επιπλέον δεν δέχονται να συναντήσουν τους εκπροσώπους των κατοίκων του Ο.Χ. Η κακή συγκοινωνία έγινε χειρότερη, με την απαξίωση της γραμμής 504, που μας συνδέει ταχύτερα με «μέσο σταθερής τροχιάς» (τον σταθμό ΗΣΑΠ της Κηφισιάς), αφού τα προγραμματισμένα δρομολόγια μειώνονται συνεχώς, ενώ φυσικά -και ελλείψει σταθμαρχείου- καμιά ημέρα δεν εκτελούνται όλα. Έγραφα πέρυσι στην τοπική μας εφημερίδα, πώς «ο Ο.Α.Σ.Α. συνεργάζεται άμεσα με την Τοπική Αυτοδιοίκηση… σχεδιάζει και προσαρμόζει το Δίκτυο Αστικών Συγκοινωνιών στις ανάγκες κάθε δήμου (www.oasa.gr), και προβληματιζόμουν: στην περίπτωσή μας με ποιόν να συνεργαθεί και τίνος τις ανάγκες να ικανοποιήσει;» Οι απαντήσεις στις έγγραφες διαμαρτυρίες των κατοίκων είναι σκέτη κοροϊδία. Θα συνέβαινε αυτό αν ήταν υποχρεωμένοι να συνεργασθούν με τον τοπικό δήμο; Ασφαλώς όχι. Βεβαίως ούτε τώρα νομιμοποιούνται να γράφουν στα παλιά τους παπούτσια 10.000 κατοίκους.
Τέλος, χωρίς την δυνατότητα έκφρασης και διεκδίκησης των αιτημάτων μας μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αισθανόμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, στερημένοι από βασικά, στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Η συμπεριφορά των τοπικών βουλευτών, στην καλύτερη περίπτωση, είναι να μας αγνοούν εντελώς. Μία απ’ τις χειρότερες την περιέγραψα στην ιστοσελίδα μας στις 2-12-2007, με τίτλο «Δεν θέλω να μαθευτεί ότι ήρθατε στο γραφείο μου…»
Όλα τα παραπάνω είναι απόρροια, λοιπόν, του γεγονότος ότι το Ο.Χ. αποτελεί μια γκρίζα ζώνη στη καρδιά της Αττικής. Περιορίσθηκα σε ορισμένα, μόνο, παραδείγματα για να μην κουράσω. Οι επιπτώσεις της γκρίζας ζώνης είναι πάρα πολλές και σε πολλά επίπεδα. Υπάρχει βέβαια το περιθώριο να γίνουν τα πράγματα πολύ χειρότερα και η κατάσταση εντελώς ανεξέλεγκτη. Εννοώ την εμμονή κάποιων να θέλουν να συνδέσουν την τύχη του Ο.Χ. με τον εμπερίστατο Δήμο Αχαρνών. Αν αυτό συμβεί… τότε βέβαια δεν θα μιλάμε για γκρίζα ζώνη, αλλά για μαύρη.
Ευτυχώς δεν είμαστε, ακόμα, στα χειρότερα και θα αγωνισθούμε με όλες τις δυνάμεις μας για να τα αποφύγουμε. Αισιοδοξούμε ότι ο αγώνας ενημέρωσης προς όλες τις κατευθύνσεις, που έχουμε αναλάβει, τελικά θα δικαιωθεί.
Παύλος Μ. Γεωργίου
Αναλυτὴς Συστημάτων
gpaul@hol.gr
Ένα σχόλιο για το “Ολυμπιακό Χωριό: Γκρίζα ζώνη στην καρδιά της Αττικής”
Σχόλιο
Πρέπει να καταχωρηθείτε για να σχολιάσετε.










[

Αποστολή με e-mail










March 5th, 2008 at 3:29 am
Πώς να προσπαθήσουμε να κάνουμε όλοι μαζί κάτι; Όταν το μόνο “μέσο” που έχουμε είναι ένας σύλλογος αδύναμος, που δεν στηρίζεται συνολικά από τους κατοίκους. Αυτό, για μένα, είναι απόρροια των συνεχόμενων διαφωνιών που ακούγονται μεταξύ των μελών του συλλόγου και τελικά την απαξίωση από μεγάλης μερίδας των κατοίκων του Ο.Χ. Πραγματικά, δεν έχω δει τον σύλλογο να ενεργεί δραστικά για κάποιο θέμα, ενώ για την περίφημη συνάντηση εκπροσώπων κατοίκων με τον ΟΑΣΑ, δεν άκουσα να ρωτιούνται οι κάτοικοι στο σύνολό τους, για το ποιες λύσεις επιθυμούν, παρά μόνο το έμαθα από την εφημερίδα που κυκλοφορούσε πριν ένα χρόνο, αφού είχε γίνει. Ποτέ τον επόμενο χρόνο δεν έχω ακούσει νέα από τον σύλλογο, ενώ μόνο μία φορά πριν λίγο καιρό έφτασε στα αυτιά μου πως θα γίνει κάποια συνέλευση. Το πρώτο θέμα, πρέπει να είναι το άνοιγμα στους κατοίκους και η προσπάθεια να στηριχθεί συνολικά από αυτούς. Με ένα δυνατό σύλλογο, μπορούμε να πετύχουμε πολλά και η φωνή μας να ακουστεί εκεί που πρέπει, όπως πρέπει.
Με εκτίμηση,
Τάσος.